Невидливата траума: Како романтизирањето на алкохолот ги обликува децата на алкохоличарите
Во заеднички поткаст, д-р Даниел Амен и д-р Габор Мате зборуваат за деструктивното влијание на алкохолизмот во семејството. Еден од најголемите проблеми во модерното општество е романтизирањето на алкохолот, митот дека чашата е неопходен лек за стрес, социјално поврзување или опуштање. Но, зад таа „романтична“ слика, во домовите каде што еден или двајцата родители пијат, децата трпат сериозни последици.
Колку лошо влијае тоа врз децата?
- Ги копираат лошите навики: Децата учат од она што го гледаат. Кога гледаат дека родителот тагата или стресот ги решава со алкохол, тие веруваат дека тоа е нормално. Подоцна во животот многу од нив несвесно го повторуваат истиот модел и развиваат зависност.
- Живеат во постојан страв: Растењето во непредвидлива средина (каде што родителот во еден момент е весел, а во друг агресивен) го држи детскиот мозок во постојан страв. Овој долготраен стрес буквално го попречува правилниот развој на детскиот мозок.
- Прерано созреваат и се затвораат во себе: Овие дечиња развиваат длабок срам и вина. Наместо да бидат деца, тие често преземаат улога на возрасни и се грижат за своите родители, целосно потиснувајќи ги сопствените емоции.
Романтизирањето на алкохолот во културата нè заслепува за штетата што им ја нанесуваме на најмладите. Траумата од растењето со родител алкохоличар не исчезнува со полнолетството, туку останува врежана во нервниот систем на детето за цел живот.
