Нема лоши деца, само лоша групна динамика
Кога во училиште или во градинка ќе се случи врсничко насилство, повеќето од нас веднаш бараат виновници. Го издвојуваме детето што го направило тоа и го казнуваме.
Но, во важно е да поставиме поинакво прашање: Што се случува во целата група?
Истражувачите за детското однесување го гледаат булингот како нешто што израснува од самата група и лошата динамика во неа, водено од една од нашите најдлабоки човечки потреби, потребата за припадност. Кога детето не се чувствува прифатено и не припаѓа некаде, тоа боли повеќе отколку што можеме да замислиме. Невролошките истражувања покажуваат дека социјалното исклучување ги активира истите делови во мозокот како и физичката болка.
Промена на пристапот: Од казна кон емпатија
Наместо да се фокусираат единствено на казнување и етикетирање на „лошото дете“, наставниците треба да работат со целокупното одделение:
- На зајакнување на заедницата и соработката
- На градење толеранција кон различностите
- На развивање длабока емпатија и прифаќање меѓу сите ученици
Резултатите од овој пристап можат да бидат извонредни.
Децата имаат природна потреба да припаѓаат и сакаат да бидат добри и љубезни. Ние возрасните треба само да им го покажеме вистинскиот пат и да им ја дадеме нашата поддршка.
