Добрината не е мала сила: Таа е најголемиот подарок што им го даваме на децата
Добрината не е мала работа. Таа не е знак на слабост или попустливост. Таа е, можеби, најмоќната сила во човечкиот живот.
Добрината го обликува начинот на кој сакаме и начинот на кој ни се возвраќа љубовта. Го одредува начинот на кој се однесуваме кон непознатите, кон колегите и пријателите, кон фамилијата и кон нашите деца, а преку тоа, нашите деца учат како да му се претстават на светот.
Науката потврдува дека добрината е еден од најголемите показатели за среќен живот:
- Подобра квалитетна поврзаност и поцврсти односи
- Подлабоко чувство на исполнетост
- Подолг и поздрав живот
Не богатството. Не статусот во општеството. Туку добрината.
Па зошто сè уште ја третираме како споредна работа?
Трчаме по достигнувања и го забораваме моменталното присуство. Го бркаме успехот и го пропуштаме човекот што стои директно пред нас.
Но, секое дело на добрина шири бранови. Тоа стигнува подалеку отколку што некогаш ќе видиме, во животите на луѓето што никогаш нема да дознаеме дека сме ги допреле.
„Кога ќе пораснам, сакам да бидам добар човек“ – Чарли Макеси. („Момчето, кртот, лисицата и коњот“)
Можеби тоа е најдлабоката амбиција што секој од нас може да ја има. За себеси. За луѓето што ги сакаме. За светот што им го оставаме на нашите деца.
Добрината не е најмалку што можеме да направиме. Таа е најмногу.
