Новиот хит на „Пиксар“ – „Приказна за играчките 5“ руши рекорди, но овој пат носи исклучително важна тема за денешницата: дигиталната зависност и потребата од вистинско детство.

Во филмот играчките (Вуди, Баз и Џеси) завршуваат во аголот кога нивното сопствениче Бони добива нов таблет. Преку приказната, децата во кината директно се соочуваат со тоа како изгледаат кога се социјално изолирани и „залепени“ за екраните – на појадок, в кола и на дружбите со пријателите.

Екраните како утеха за осаменоста

Реакциите во кината се неверојатни: многу деца сами ги тргаат таблетите настрана и им се враќаат на играчките.

Ова нè потсетува на една голема педагошка вистина: зад претераното седење пред екраните често се крие осаменост. Децата најчесто посегнуваат по дигиталниот свет кога немаат со кого да си играат во реалноста или кога бараат инстант утеха. Цртаниот филм на прекрасен начин ја буди нивната желба за фантазија и вистинска игра.

Каде настапуваме ние како родители?

Иако филмот јасно ја покажува штетноста на прекумерната технологија, тој решава да го прикаже таблетот како главен „виновник“. Но, во реалниот свет 8-годишно дете сè уште нема развиена самоконтрола – и тука доаѓа нашата улога.

Не можеме да очекуваме еден цртан филм или владините забрани целосно да ја завршат нашата работа. Наместо да ги оставиме децата да чувствуваат вина или страв по филмот, ние треба да преземеме одговорност и да им помогнеме да постават граници.

Педагошки насоки за секој родител:

• Разговор наместо казна: Насилното одземање на уредите со викање создава револт. Наместо тоа, гледајте го филмот заедно и разговарајте зошто балансот е важен.
• Понудете алтернатива во реалниот живот: Наместо само да кажете „тргни го таблетот“, понудете им заедничко време, друштвена игра или прошетка. Кога децата имаат избор и убаво исполнето време со родителите, тие секогаш ја избираат вистинската авантура.

Филмот завршува со среќен крај бидејќи Бони наоѓа баланс. Ова нека биде одличен повод за семеен разговор во вашиот дом!

Извор