Поминуваме толку голем дел од животот врзани за разни идентитети, барајќи ги, градиме сѐ околу нив и му се докажуваме на светот. Но, под сите тие слоеви, титули и улоги, сите ние сме едноставно луѓе.
Токму во детството, пред да ги добиеме сите тие етикети од општеството, ја имаме единствената можност да го развиеме и негуваме она што навистина вреди:
- Искреното присуство во моментот
- Креативноста и љубопитноста
- Добрината и емпатијата
- Капацитетот вистински да сакаме
- Способноста да бидеме тука за другите и да направиме да се чувствуваат видени и разбрани
Она што нема име и титула, а значи сè
Ова се оние едноставни работи од животот, оние што немаат звучни имиња, што не бараат титули и дипломи. Меѓу луѓето ретко се натпреваруваме за нив, а сепак, на крајот од патот, токму тие значат сè.
Можеби е време да се фокусираме на градењето на овие основни состојки за еден добар човек наместо постојано да трчаме по надворешни успеси и признанија.
Затоа што на крајот, најважниот идентитет што му го даваме на детето е да биде добар човек.