Зошто бабите покажуваат повеќе љубов и наклонетост кон внуците отколку што покажувале кон своите деца?
Многу родители забележуваат дека нивните мајки имаат трпение, нежност и време за внуците кои можеби не ги покажувале толку често кога нивните сопствени деца биле мали. Затоа често се вели дека бабите ги сакаат внуците повеќе од своите деца, но научниците од Универзитетот „Емори“ во САД откриваат дека зад ова стојат конкретни биолошки и невролошки причини.
Научно истражување – разлика во мозочните реакции
Невробиолозите и антрополозите проучувале 50 баби со внуци на возраст од 3 до 12 години. Со помош на функционална магнетна резонанција ги следеле нивните мозочни реакции додека гледале фотографии од своите деца, од своите внуци и од непознати луѓе.
Резултатите откриле фасцинантна разлика во подрачјата на мозокот што се активираат:
- Емоционална емпатија кон внуците: Кога гледале фотографии од своите внуци, кај бабите се активирале делови од мозокот задолжени за емоционална емпатија, способност директно да се почувствува она што го чувствува другата личност. Кога детето се смее, бабата чувствува моментална радост; кога детето плаче, нејзиниот мозок реагира како да ја дели истата болка.
- Когнитивна емпатија кон возрасните деца: Кога им биле прикажани фотографии од нивните возрасни деца, се активирале делови од мозокот поврзани со когнитивна емпатија. Тоа значи дека тие ги разбираат емоциите на своите возрасни деца, но повеќе преку размислување и разум, а помалку преку директно емоционално проживување.
Зошто се јавува оваа разлика?
Според невробиологот Џејмс Рилинг, еден од авторите на студијата, причината лежи и во самите деца. Малите деца со своите црти на лицето (големи очи, насмевка) и потребата од заштита природно предизвикуваат силни инстинктивни и емоционални реакции кај возрасните.
Возрасните деца повеќе не испраќаат такви сигнали на ранливост, па односот со нив станува помалку инстинктивен, а повеќе заснован на искуство, разбирање и заедничка историја.
Дали ова значи дека ги сакаат децата помалку?
Апсолутно не. Ова не значи дека бабите ги сакаат своите деца помалку, туку дека врската со возрасното дете поминала во поинаква фаза.
Односот со внуците за многу баби претставува „втора шанса“, можност повторно да уживаат во детството и нежноста, но овој пат без секојдневниот товар, стрес и родителски грижи што ги имале додека ги воспитувале сопствените деца.
