Суровата вистина на невронауката – „тренингот за спиење“ може емоционално да го повреди вашето бебе
Познатата психоаналитичарка Ерика Комисар отвора една голема табу-тема во модерното родителство – бебешкиот сон. Нејзината порака е директна: на родителите мора да им се каже реалноста, а таа гласи дека првите пет години од животот на детето се тешки и тогаш не се спие квалитетно.
Комисар остро се спротивставува на инстант-методите за „тренирање спиење“, предупредувајќи дека тие можат емоционално да го уништат детето.
Илузијата на „тренингот“: Дали детето научило или се откажало?
Кога бебето со часови плаче само во темна соба, неговиот мозок е преплавен со кортизол (хормонот на стрес). Кога по долга борба конечно ќе заспие, тоа не заспива затоа што се „научило“ самостојно да спие, туку затоа што паднало во состојба на емоционална исцрпеност.
Мозокот на бебето во тие моменти се исклучува за да преживее, сфаќајќи ја суровата лекција: „Никој нема да дојде да ме спаси, морам да штедам енергија“. Ова насилно одвојување може сериозно да ја разниша сигурната врска со родителите.
Бидете реални со вашите очекувања
До петтата година децата немаат развиен нервен систем кој може самостојно да ги смири силните емоции и ноќните стравови. Честите будења се сосема природни поради:
- скоковите во развојот и никнувањето на забите;
- потребата од физичка близина, мирис и топлина за да се чувствуваат безбедно.
Наместо да се чувствувате како неуспешен родител затоа што вашето дете сè уште се буди во ноќта, прифатете дека родителството бара жртва. Нашата задача е да бидеме безбедно пристаниште, дури и во 3 часот по полноќ. Овие години брзо ќе поминат, но емоционалната сигурност што му ја давате на детето додека го тешите в раце ќе го следи во текот на целиот живот.
