Дали скромноста е доблест во денешното општество?
Медиумите и социјалните мрежи се преплавени со содржини од упорни поединци чија амбиција не е секогаш поддржана со знаење, вештина или талент. Генерацијата милениумци и оние пред нив израснаа со традиционалното воспитно правило дека скромноста е најголема доблест.
Но, денешното секојдневие наметнува сосема поинаков став: гласноста и наметливоста често добиваат предност пред вистинскиот квалитет.
Еден типичен пример гледаме уште во школските клупи. Ученикот кој поседува одлично знаење, но е скромен и мирно чека ред да каже нешто, често останува незабележан од наставниците. Во исто време, оние што гласно и наметливо се истакнуваат, дури и кога даваат погрешни одговори, добиваат повисоки оценки, можности за натпревари и признанија.
Оваа појава е присутна во сите сфери на општеството:
- Култура и уметност: Поплавата од кич и шунд ги потиснува квалитетните уметнички остварувања бидејќи комерцијалниот профит и потегот на „широката маса“ стануваат единствено мерило.
- Образование и пазар на труд: Нелегитимно стекнатите дипломи и агресивниот личен маркетинг често нудат побрз пат до успехот, додека тивкото знаење останува во сенка.
На младите им се наметнува чувство дека е важно само да бидат видени, без оглед на тоа која е вистинската основа за тоа.
Тешката дилема на денешните родители
Пред родителите денес се наоѓа тешка задача. Дали ги ограничуваме нашите деца ако ги учиме да бидат скромни и да не се истакнуваат, додека светот околу нив наградува агресивна самопромоција?
Предизвикот лежи во наоѓањето рамнотежа:
- Развој на здрава самосвесност: Да му помогнеме на детето да изгради верба во сопствените способности, да знае да го покаже своето знаење и да се избори за себе.
- Зачувување на човечките вредности: Истовремено да го научиме да го контролира сопственото его, да развива емпатија и да биде општествено одговорно.
Здравите основи се поставуваат во семејството и образованието. Наш родителски долг е да ги научиме децата дека самодовербата и знаењето треба да одат рака под рака, без потреба од лажна скромност, но и без површна наметливост.
