Воспитување

Дали имаме епидемија на неодговорност? Децата на електрични тротинети и илузијата на родителскиот „договор“

Дете од 11 или 12 години на електричен тротинет повеќе не е никаква реткост на нашите улици. Родителите му рекле да внимава и сега се мирни. Кацига, ако сака. Елек, речиси никогаш. Само што завршило петто одделение, а веќе лета по улиците или тротоарите со брзина од 20-ина километри на час, провлекувајќи се меѓу паркирани автомобили или помеѓу пешаци.

За тоа време родителот дома е спокоен бидејќи имаат „договор“. Му верува на своето дете.

Оваа приказна ја знаеме сите, но реалноста е дека таков договор вреди нула бодови.

Што предвидуваат новите законски правила?

  • Строга забрана за малолетници (18+): Електричен тротинет смеат да управуваат само полнолетни лица.
  • Привремена конфискација: Полицијата има право веднаш да го одземе возилото доколку со него управува малолетник, како и во случаи кога се превезува второ лице или се надминува брзината.
  • Ограничување на брзината: Максималната дозволена брзина е 20 километри на час.

И покрај овие јасни правила, парковите и улиците сè уште се полни со деца на тротинети. Тоа што оваа појава е често присутна, не ја прави ниту безбедна ниту законска.

Зошто „му верувам“ е погрешен пристап?

Кога родителот му препушта на 11-годишно дете самo да се грижи за својата безбедност во сообраќајот, тоа не е израз на доверба, туку несвесно префрлање на одговорноста врз детето.

1. Созревање на мозокот и процена на ризик

Од развојно-психолошки аспект, когнитивните функции за процена на брзина, растојание и предвидување на туѓи реакции се развиваат дури во доцната адолесценција. Мозокот на 11-годишно дете едноставно сè уште ги нема потребните механизми за безбедно да управува со моторно возило во сложени сообраќајни услови.

2. Границите и правилата градат чувство на сигурност

Педагогијата нè учи дека на децата им се потребни јасни и цврсти граници. Кога родителот поставува забрана за нешто што го загрозува детскиот живот, тој не го ограничува детето, туку му нуди структура и заштита. Очекувањето детето самo да донесува „возрасни“ одлуки во сообраќајот создава потсвесен притисок и лажна заштита.

3. Социјалниот притисок не смее да го диктира воспитанието

Реченицата „Ама сите возат!“ е чест аргумент кај децата. Воспитниот предизвик овде е родителот да остане доследен на сопствените вредности и безбедносни стандарди, а не да попушти под масовната практика на попустливо родителство.

Градете доверба каде што грешката нема трагични последици

Вистинската педагогија се заснова на постепено давање независност во безбедни рамки. Градете ја довербата со тоа што ќе му овозможите на детето самостојно да ги организира своите обврски, да носи одлуки за своите активности и да учи од сопствените грешки во секојдневниот живот.

Да му се даде возило на 11-годишно дете не е израз на современо воспитание, туку ризик во кој се вложени здравјето и животот.

Извор

Поврзани написи

To top