Современите родители сè почесто се плашат да бидат строги, плашејќи се дека ќе го нарушат односот со детето. Сепак, границите и зборот „НЕ“ не се знак на грубост, туку на грижа, одговорност и љубов. Децата сè уште немаат развиено способност да ги проценат сите последици од нивните одлуки, па затоа е задолжително родителот да преземе контрола во следниве 5 ситуации:

1. Безбедност и животозагрозувачки ситуации

Безбедноста никогаш не зависи од расположението на детето. Нема преговори за:

• Врзување на сигурносниот појас во автомобилот.
• Држење за рака при преминување улица.
• Играње со оган, струја, отворени прозорци или престој во близина на вода без надзор.

Љубопитноста е природна за детето, но процената на ризикот се развива многу подоцна. Тука не смее да има попуштање, дури и по цена на солзи и викање.

2. Физичка агресија кон другите

Сите емоции кај детето се дозволени, нормално е да чувствува бес, лутина или фрустрација. Но, агресијата никогаш не е дозволена.

• Јасна граница: Детето смее да биде луто, но не смее да удира, турка, каса или да повредува други луѓе и животни.
• Како да реагирате: Физичката агресија се запира веднаш, без компромис, а за емоциите се разговара дури откако детето ќе се смири.

3. Почитување на туѓите граници и личниот простор

Почитувањето започнува од најрана возраст. Доколку некој каже: „Не сакам“, „Не допирај ме“ или „Не ти ја давам играчката“, детето мора да научи да го прифати тоа.

• Ова важи за туѓи играчки, место на лулашка или личен простор на друго дете.
• Со ова се развиваат емпатијата, почитувањето на границите и способноста за градење здрави меѓучовечки односи.

4. Основни здравствени навики, сон и хигиена

Сонот, исхраната, земањето лекови и посетата на лекар не спаѓаат во категоријата на детски избор.

• Молбите како „Уште еден цртан“, „Уште 5 минути“ или „Не сакам да се капам“ не смеат да го изменат ритамот на спиење.
• Сонот е задолжителен за здрав развој и обновување на организмот, а одговорноста за тоа е исклучиво на возрасните.

5. Однесување, манипулација и почитување на основните правила

Полесно е да се попушти и да се даде благо наместо ручек или да се игнорира дрскоста во јавност за да се избегне сцена. Но, децата брзо ги препознаваат овие обрасци.

• Конзистентност: Ако правилата важат само до првиот детски протест, тие престануваат да бидат правила.
• Не е важен бројот на забрани, туку нивната доследност.

Најголемата грешка е да се забранува сè. Кога децата гледаат дека забраните се однесуваат само на нивната безбедност, здравје и почитување на другите, зборот „НЕ“ престанува да биде притисок и станува нивен ориентир. Парадоксално, децата се чувствуваат најпоканети, најмирни и најбезбедни во средини каде што правилата се јасни и непроменливи.

Извор