Како да ги прекинете бескрајните кавги меѓу децата? Третирајте ги како тим!
Кавгите меѓу браќата и сестрите се природни бидејќи тие се чувствуваат безбедно да ги покажат своите лоши страни (љубомора, себичност, бес). Но, постојаните кавги се исцрпувачки.
Наместо да казнувате и да пресудувате кој е виновен, третирајте ги како тим. Кога се заедно одговорни, тие почнуваат да соработуваат за да го решат проблемот.
План во 3 чекори за долгорочен мир во домот:
- Чекор 1: Одредете ШТО НАМЕСТО кавгите
- Јасно дефинирајте ги однесувањата што ги сакате: споделување играчки, смирен тон, заеднички договори и без удирање.
- Чекор 2: Објаснете ги очекувањата (бидете конкретни)
- Немојте само да кажете: „Бидете добри“. Покажете им со личен пример како се решава спор со смирен глас. Фалете ги за секој напредок: „Браво, трпеливо чекавте ред!“
- Чекор 3: Воведете заедничка табела со поени
- Временски поделби: Поделете го времето на 20-30 минути (користете кујнски тајмер).
- Заеднички поени: За секоја поделба помината во мир, добиваат еден заеднички поен (налепница или ѕвездичка). Поените ги запишувате вие за да нема нови кавги.
- Правило за наградите: Наградата мора да биде нешто во што ќе уживаат заедно (излет, друштвена игра). Важи клучното правило: Или двете деца ја добиваат наградата или не ја добива ниту едно. Се наградува само колективниот труд.
Што кога ќе почне кавга?
- Им давате само едно предупредување.
- Ако кавгата продолжи, моменталната активност се прекинува и тие не го добиваат поенот за тој период: „Жал ми е, деца, овој пат нема поен. Ќе се обидеме повторно подоцна.“
- Направете пауза со некоја неутрална активност (ужина или промена на играта) за да го „ресетирате“ нивното расположение.
Совет плус: Забележете ги децата кога убаво се однесуваат. Не доаѓајте кај нив само кога има кавга. Повремено пофалете ја нивната слога и дајте им бонус поен затоа што се однесуваат како големи.
Крајната цел
Системот со табели нема да важи засекогаш. Како што ќе ја развиваат навиката, постепено намалувајте ги и надзорот и наградите. Целта е соработката да се претвори во внатрешна навика – децата да научат да живеат во мир, не заради поени, туку затоа што таквиот однос им станува природен и пријатен.
