Родителството никогаш не било лесно, но денешното родителство е доста предизвикувачко. Современите родители ги воспитуваат децата во свет на постојани нотификации и притисок да се оптимизира секој детал, од спиење до исхрана. Големиот ментален товар не е поради недостиг на љубов, туку поради предизвиците со кои претходните генерации не се соочуваа.

Лутина поради одземање на екраните

Истражувањата покажуваат дека екраните влијаат врз детскиот нервен систем слично како зависностите бидејќи директно го стимулираат центарот за наградување во мозокот. Лошото однесување при одземање на уредот е всушност симптом на „апстиненција“.

За да го решите ова, драстично намалете го времето пред екран и воведете активности што го ангажираат целото тело – прошетка во природа, спорт, возење велосипед или глума. Клучно е и родителите да го ограничат сопственото време пред уредите бидејќи децата ги имитираат нивните навики. Најдобар лек се активностите што нудат движење и поврзување со природата.

Зошто детето го прави токму тоа што му го забранувате?

Кога на детето што трча ќе му речете: „Не трчај!“, тоа често паѓа токму тогаш. Причината е што умот функционира преку слики и често ги игнорира негациите како „не“ или „немој“. Детето ја гледа сликата на она што го изговарате – трчањето.

За да го промените ова, опишете го однесувањето што сакате да го видите. Наместо да кажете што да не прави, дајте му јасна слика што треба да направи. Наместо „Не трчај!“, кажете: „Оди полека!“ или „Внимавај како чекориш.“ Со фокусирање на посакуваната акција детето многу полесно ќе ве послуша.

Извор