Детето нема само еден родител. Има повеќе. На различни нивоа.

Сите стануваат гласови во детето што му овозможуваат да ѝ даде значење на реалноста. Тие го одредуваат неговиот фокус. Што ќе забележи, а што не. И сите тие влијаат врз неговото формирање во возрасен човек кој може, знае и сака да ужива во животот, работата и љубовта.

Родителски пар

И мајката и таткото имаат важна улога. Мајката е продолжение на детето долго време, а таткото е „првиот втор“. Како мајката го доживува животот, а таткото детето, се размислувања кои се вградуваат во детето како прва рамка во која се движи неговото самоопределување. Оние парови, кои се натпреваруваат за да бидат поважен родител, прават огромна штета врз развојот на детето.

Втор родител: личните истории на мајката и таткото

Нивните искуства, стратегии за заштита, трауми, степен на емоционална зрелост, верувања за животот, другите и себеси.

Трет родител

Односот помеѓу мајката и таткото. За детето, овој однос е модел преку кој ќе влегува во односи со другите, но и демонстративен приказ на очекувањата од односите со другите.

Четврти родител

Ова е целата линија на родителски предци. Тоа се образовни системи, верувања, трауми, семејни игри и ритуали, кои биле трансгенерациски пренесени на детето.

Петтиот родител

Тука спаѓа општеството. Социјална структура, социјални поделби и интеракцијата меѓу нив. Можеби највлијателниот родител во серијата. Општеството во кое живееме, историскиот момент во развојот на тоа општество, социјалниот контекст – влијаат врз поединецот и семејството. Општеството е тој виш родител кој може да им помогне или да ги попречи родителите во нивното родителство. Постојат општествени системи кои се нарцистички во својата структура. Тие ги користат своите деца (семејства) за сопствен опстанок. Тие постојано ги збунуваат, заплашуваат, инфантилизираат своите деца за да можат да ги користат за свои цели – нивниот вечен живот. Често сме фокусирани на семејна и индивидуална терапија, меѓутоа, тоа не е доволно. Затоа е важно секој што работи на себе да стане свесен за својата моќ во сопствената околина.

Шестиот родител е Бог

Утешна семоќ. А оние што ја немаат (не веруваат) чувствуваат празнина. А оние во чии концепти е присутен, Бог може да биде добар или суров, оној што казнува и наградува или оној што сака и простува. И толку е важно да знаеме кој е нашиот Бог и каков е тој. Тоа го зачувува нашето најрано искуство со нашите родители како семоќни џинови.

Затоа родителството е комплексно. Без разлика колку сме добронамерни родители, некаде ќе направиме грешка. Бидејќи не е сè до родителската двојка, иако одговорноста е најголема кај нив. Залудно е да се обидуваме да ги контролираме сите аспекти.

Сепак, едно е сигурно: ниту една грешка во воспитувањето и одгледувањето дете нема да биде одлучувачка ако, преку нашите напори во врска со нашиот однос со него, успееме да ја испратиме пораката дека детето е ВРЕДНО СУШТЕСТВО за нас. Со чувство за лична вредност, детето лесно може да се справи со сите други предизвици во животот.

И за да можат родителите да го сторат тоа, да можат да му испратат порака на детето дека е ВРЕДНО КАКВО ШТО Е, тие мора, работејќи на себе, да станат истото: БИТИЕ ВРЕДНО САМО ПО СЕБЕ.

Тие не можат да му кажат на детето дека е вредно, а себеси да се третираат премногу вредно или безвредно.

И тогаш детето лесно ќе го моделира тоа бидејќи сликата и тонот ќе се совпаднат.

Автор: Лилјана Милиќ,тренер за личен развој/практичар на применета психологија

Извор