Прашањето за совршената разлика меѓу децата е честа дилема. Вистината е дека секоја разлика носи свои предности и предизвици. Сепак, психолозите и лекарите укажуваат на одредени биолошки и социјални пресвртници кои можат да им го олеснат животот на родителите и на децата.

1. Мала разлика: од 18 до 24 месеци

Според истражувањата, ова често се смета за „златна средина“.

• Биолошки аспект: На телото на мајката му требало доволно време да закрепне од првото раѓање, но сè уште е во ритам за бременост, што го намалува ризикот од предвремено породување.
• Психолошки аспект: На оваа возраст првото дете полека излегува од фазата на целосна зависност од мајката и почнува да го истражува светот. Тоа е период кога најлесно се прифаќаат новините, вклучувајќи го и новото бебе.
• Заедничко растење: Децата се доволно блиски по возраст за да имаат слични интереси и заедно да поминуваат низ фазите на детството.

2. Поголема разлика: над 4 години

Кога разликата е поголема, предизвиците се поинакви. Тука клучната улога ја игра родителскиот пристап:

• Без преголема одговорност: Најважно е мајката да не бара од постарото дете да биде дадилка или да одговара за помалото.
• Награда за помошта: Секоја помош од постарото дете треба да биде доброволна и наградена соодветно на возраста – од играчка до џепарлак.

Златни правила за хармонија во домот

Без разлика на годините, постојат неколку принципи што ја градат блискоста помеѓу браќата и сестрите:

• Стоп за споредувањето: Секое дете е уникатно. Дури и во исти услови, децата растат во различни личности. Споредувањето создава притисок и непотребно ривалство.
• Позитивно вклучување: Наместо да му велите на постарото дете: „Не дoпирај го, ќе го повредиш“, користете позитивен поттик: „Ајде нежно погали го бебето по главата, многу сака така“.
• Еднаков третман: Честа грешка е секогаш да му се попушта на помалото дете, додека постарото постојано трпи. Внимавајте на рамнотежата за ниту едно дете да не се почувствува запоставено.

Како да се справите со љубомората?

Љубомората е нормален и неизбежен дел од растењето. Не треба да се игнорира, но не треба ни да се сфаќа трагично. Детето бара сигурност во семејството. Кога ќе види дека родителите се тука за него со истата посветеност како и за братчето или сестричката, тензијата се намалува.

Најдобрата разлика е онаа што вие како родители ќе ја одредите според вашите можности и желби. Ако ги насочите децата да се штитат и поддржуваат уште од мали, тие ќе имаат нераскинлива врска во текот на целиот живот.

Извор