Татковците имаат клучна улога во развојот на своите деца. Иако поимот „добар татко“ може да се разликува од семејство до семејство, постојат одредени обрасци на однесување кои јасно покажуваат кога родителот не го обезбедува она што му е потребно на детето за здрав развој.

Проблемот често не е во една голема грешка, туку во секојдневните навики што го нарушуваат чувството на сигурност и самодоверба кај децата.

Навики што го попречуваат правилното родителство:

1. Својот комфор го ставаат пред потребите на децата – Кога таткото секогаш го избира сопственото уживање пред потребите на детето, му испраќа порака дека тоа не е важно. Ова кај децата создава долготрајна анксиозност и ниска самопочит.
2. Ги казнуваат децата поради изразување емоции – Реакцијата со лутина на детската тага или страв ги учи децата да ги потиснуваат чувствата. Ова го зголемува ризикот од проблеми со менталното здравје и тешкотии во остварувањето блискост во иднина.
3. Емоционално се затвораат наместо да комуницираат – Недостигот на отворен разговор ги остава децата без чувство на поврзаност, по што тие често бараат потврда и внимание на погрешни места.
4. Очекуваат пофалби за минимум труд – Кога таткото очекува признание за основните родителски обврски, тој покажува дека не е вистински вклучен во емоционалната поддршка на семејството.
5. Постојано ги кршат ветувањата – Непочитувањето на зборот ја уништува довербата. Детето го губи чувството за стабилност и почнува да се сомнева во сопствената вредност.
6. Избегнуваат извинување и одговорност – Татковците што не ги признаваат своите грешки ги учат децата дека моќта е поважна од почитта. Со тоа децата не учат како здраво да се соочат со сопствените грешки.
7. Лесно го губат трпението – Постојаното викање и лутина создаваат напната атмосфера во која децата се чувствуваат како да мора постојано да „одат по јајца“.
8. Не поминуваат квалитетно време со децата – Физичкото присуство додека се гледа во телефон или телевизор не е доволно. Квалитетното време е клучно за чувството на припадност.
9. Не се присутни во важните моменти – Децата паметат кој бил покрај нив на важните настани. Отсуството испраќа порака за тоа каде се наоѓа детето на листата со приоритети на таткото.
10. Одбиваат да се менуваат и да се приспособат – Родителството бара постојано учење. Татковците што одбиваат да го променат својот начин на комуникација создаваат јаз кој тешко се премостува.
11. Поважно им е да бидат „омилени“ отколку да воспитуваат – Избегнувањето да се постават граници само за да се биде „забавен татко“ го попречува развојот на зрелоста и одговорноста кај детето.

Извор