8 загрижувачки знаци кога мора веднаш да го однесете детето на психолог
Како да препознаете дека вашето дете минува низ развојна фаза, а како дека му е потребна стручна помош? Иако одредени однесувања се нормални за одредена возраст (како испитувањето граници кај тригодишниците), постојат знаци што покажуваат дека е време да се консултирате со психолог.
8 предупредувачки знаци за посета на психолог:
- Константна агресија и раздразливост: Детето реагира агресивно на каков било коментар или постапка, а често и без очигледна причина. Доколку ова однесување напредува наместо да се намалува со возраста, потребна е консултација.
- Изолација од врсниците: Детето не може да најде заеднички јазик со своите другарчиња и постојано се држи настрана.
- Постојана загриженост и страв: Расте во постојан страв од сè околу себе (од повреда на фудбал до нереални сценарија). Забелешка: Не велете му дека само нежните деца се плашат, тоа само ќе го влоши проблемот бидејќи овде веќе се појавуваат знаци на невроза.
- Немоќ за изразување емоции: Детето знае да ги изрази емоциите само преку бесни напади, тепање и расправии или целосно ги потиснува.
- Губење интерес и хронична досада: Не покажува интерес за ништо и не ужива во активностите. На децата природно им е вродена љубопитноста; доколку детето брзо се уморува и постојано му е досадно, тоа е причина за грижа.
- Нагли промени во расположението: Неочекувани, силни и редовни промени во емоционалната состојба без очигледна причина.
- Психосоматски реакции (телото боледува): Емоциите изгледаат стабилни, но детето често се разболува иако добро јаде, спие и е соодветно облечено. Телото на детето така реагира на надворешни стресори (на пр., булинг во училиште или страв од наставник).
- Пад на концентрацијата и мотивацијата: Детето одеднаш не може да се фокусира на часовите и ја губи желбата за учење. Ова може да биде обичен замор, но може да крие и подлабоки конфликти со наставниците или врсниците.
3 совети како да го подготвите детето за средба со психолог:
- Разговарајте за менталното здравје со едноставен јазик: Направете аналогија со физичкото здравје. Објаснете му кој е психологот и како може да му помогне да се чувствува подобро, без користење комплицирани стручни термини.
- Разбудете го неговиот интерес со позитивни слики: Избегнувајте зборови како „мораш“ или „треба“. Понудете му позитивна слика за тоа како ќе изгледа првиот разговор и објаснете му дека таму често се црта и игра.
- Ослободете се од негативните стереотипи: Ако детето веќе има слушнато негативни работи за психолозите, не нарекувајте го „проблематично“ и не велете дека има проблем. Посочете му примери за успешни и познати луѓе кои одат на терапија за да си го подобрат својот живот.
Важна забелешка за родителите:
Секое дете е единствено. Посетата кај психолог бара градење доверба, па затоа одржувајте контакт со детето по средбите и слушајте ги неговите впечатоци. Доколку детето не се чувствува пријатно со избраниот психолог, бидете подготвени да побарате друг со кого ќе оствари подобра врска.
