Помеѓу третата и шестата година секое дете поминува низ специфична фаза во развојот. Кај момчињата оваа фаза се нарекува Едипов комплекс. Иако зборот „комплекс“ звучи сериозно, тој всушност означува сплет од нови чувства и задачи со кои детето треба да се справи за да порасне во здрава личност.

Како се чувствува детето во оваа фаза?

На оваа возраст момчето е силно емотивно врзано за својата мајка. Таа е првата личност од женски пол што тоа ја сака. Детето сака постојано да биде со неа, бара внимание и игра.

Меѓутоа, тука се појавува таткото, кој од гледна точка на детето „пречи“. Потсвесните мисли на момчето често се вакви:

• „Зошто мама му посветува време нему, а не само мене?“
• „Љубоморен сум на татко ми и сакам да го нема.“
• „Но, татко ми е голем и моќен, се плашам од него.“

Здраво решение: Детето сфаќа дека не може да го победи таткото, па затоа одлучува да стане како него. Почнува да го имитира, да гради машки карактеристики и да сфаќа дека еден ден ќе најде своја партнерка, токму како што татко му ја нашол мајка му.

Што ако овој процес не заврши успешно?

Доколку момчето не успее да се идентификува со таткото и остане претерано врзано за мајката, во возрасниот период може да се појават одредени проблеми:

• Претерана зависност од мајката: Мажот останува „мамино синче“ и не може да донесе самостојна одлука.
• Проблеми во врските: Бара партнерка која е копија на мајка му или воопшто не може да изгради стабилна врска.
• Несигурност: Тешкотии во преземањето на улогата на сопруг и татко.

Клучот за здраво решение?

Најголемата помош доаѓа од таткото. Кога таткото е присутен и ѝ дава доволно љубов и внимание на својата сопруга, таа нема потреба емоционално да се преокупира со синот. Тоа му овозможува на момчето да го види таткото како модел кој вреди да се следи, а мајката ја гледа како личност која е „зафатена“ од таткото, што го насочува детето да гради своја независна машка личност.

Љубовта помеѓу родителите е најдобриот лек и патоказ за здраво растење на детето.

Извор