На новите мајки често им ја предаваме најубавата приказна – дека ова е најсреќниот период од нивниот живот. Затоа, воопшто не е лесно да се признае моментот кога ќе се погледнете во огледало и во тишина ќе се запрашате: „Каде исчезна личноста што бев порано?“

Една нова научна студија потврдува дека покрај социјалната осаменост, мајките често се соочуваат и со т.н. егзистенцијална осаменост. Тоа е она тешко чувство дека сте „заборавени како личност“ и дека за светот постоите само како мајка, а вашите сопствени потреби се сосема неважни. Оваа осаменост не се решава со обично кафе-дружење, ниту со партнер кој помага низ домот.

Природно е да тагувате по „старата јас“

Овој процес во психологијата се нарекува матресценција, длабока трансформација на идентитетот низ која поминува секоја жена. Исто како што во пубертетот тинејџерот го менува своето битие, така и со раѓањето на бебето се раѓа една сосем нова жена.

Сосема е природно во себе да чувствувате две спротивни вистини одеднаш: бескрајна љубов и благодарност кон вашето бебе, но и длабока тага по вашата поранешна слобода и независност. Едното чувство не го поништува другото. Тоа не ве прави лоша мајка, туку едноставно човек.

Како да поминете низ ова со нежност?

Оваа внатрешна криза често не се појавува на почетокот, туку подоцна – кога ќе се вратите на работа и кога сите очекуваат повторно да бидете „онаа старата“. Но, патот напред не е враќање назад, туку прифаќање на вашата нова, побогата и посилна верзија.

• Бидете нежни кон себе: Наместо да барате вина кај себе, признајте си дека преминот во мајчинството е емотивно патување кое бара време.
• Ослободете се од притисокот: Сосема е во ред некои денови да се чувствувате уморни и празни. Тоа не е грешка во вашиот мајчински инстинкт, туку дел од вашата лична трансформација.

Запомнете: Вие не исчезнувате и не се губите себеси. Ова низ што поминувате е вашето повторно раѓање. Вие едноставно настанувате.

Извор