Испадите на бес кај најмалите, тврдоглавоста и бурните реакции во текот на растењето честопати ги збунуваат и сериозно ги загрижуваат родителите. Многумина се прашуваат дали нивното „луто дете“ ќе има потежок пат во животот и дали ќе биде успешно.

Сепак, современата психологија нуди комплетно поинаква перспектива: токму овие деца, со правилно насочување, често стануваат одлучни, истрајни и многу успешни луѓе. Голем дел од успешните лидери денес признаваат дека во детството биле „тешки деца“, но со текот на времето научиле својата силна енергија да ја насочат кон конкретни цели.

Од тежок темперамент до лидерски особини

Новите студии откриваат дека лутината, па дури и анксиозноста, може да биде сојузник и заштитен фактор во ситуации на зголемен стрес.

Децата со „огнен“ темперамент често поседуваат силна внатрешна мотивација и ретко се откажуваат. Тие не го прифаќаат зборот „не“ како лесен одговор. Иако ова е огромен предизвик за родителите, во возрасниот свет таа особина се трансформира во вонредна упорност.

Порака од експертите: Клучот не е во потиснувањето на емоциите, туку во учењето како да се управува со нив. Лутината сама по себе не е проблем – таа е само сигнал дека некое детско чувство на неправда, фрустрација или потреба не е задоволено.

Каде грешат родителите, а што вели педагогијата?

Најважно е како возрасните реагираат на бурните и експлозивни реакции на своите деца. Престрогото казнување, игнорирањето, но и попуштањето пред секое барање можат дополнително да го засилат проблемот.

• Најголемата грешка: Етикетирање на детето како „лошо“, „невозможно“ или „агресивно“.
• Реалноста: На овие деца не им недостига волја да бидат добри, туку им недостигаат вештини за да ги контролираат своите силни чувства. Тие дури сега учат како да го прават тоа.

Наместо строги казни, психолозите препорачуваат пристап на соработка: разговор, разбирање на причината за фрустрацијата и заедничко барање решение.

Емоционалната интелигенција како клуч за успехот

Парадоксално, децата што рано покажуваат силни емоции имаат многу поголем потенцијал да развијат висока емоционална интелигенција, но под услов родителот да им помогне да ги разберат тие емоции.

Родителите не треба да ги „поправаат“ емоциите на детето, туку да бидат негов стабилен потпирач. Кога детето чувствува дека е прифатено и сакано дури и во моментите на најголем бес, тоа учи дека неговите емоции се безбедни, а потоа лесно учи и како самото да ги регулира.

Зад бурниот темперамент се кријат истите оние особини што подоцна водат до успех во кариерата и животот – одлучност, храброст и способност да се издржи докрај!

Извор