Како личност која релативно доцна во животот стана мајка, имав доволно време да му се посветам на сопствениот развој, хобијата, милениците, пријателите и кариерата во која искрено уживав. Најголемата грижа на мојата мајка беше како јас, која бев надвор од домот од 8 наутро до 8 навечер, ќе се приспособам на поизолиран начин на живот.

Многу жени сметаат дека најголемиот предизвик во мајчинството е токму тоа што се затворени дома и не можат да се занимаваат со она со што се занимавале дотогаш. Зачудувачки, тоа не беше мојот проблем. По сите години напорна работа, речиси уживам во монотонијата, рутината и фактот што понекогаш во текот на денот разговарам само со моето петмесечно девојче.

Човек не би очекувал многу мудрост од едно бебе, но во овие неколку месеци поминати со неа навистина научив многу. Еве 10 работи што почнав да ги практикувам со мојата мала учителка:

1. Почесто да се смеам

Луѓето што не ме познаваат на прв поглед би заклучиле дека сум ладна личност, но вистината е само дека не сакам претерано да покажувам емоции. Најубавата новина што ја научив од моето девојче е токму тоа, искрено да се смеам. Мојот ден сега започнува со насмевка и гушкање уште во истиот момент кога ги отворам очите.

2. Да ги ценам изгрејсонцата

Зајдисонцата, колку и да се убави, се малку преценети. Сега кога со бебето стануваме рано, го гледам раѓањето на денот од сончевата дневна соба. Додека таа си игра со омилените играчки, јас пијам кафе и уживам во природата што се буди.

3. Заедно да ѝ се вратиме на природата

Иако живееме во близина на шума, претходно ретко ја посетувавме. Сега одиме на прошетка речиси секој ден. Гледањето на езерото, патките и мирисот на свежо искосената трева го ублажуваат уморот од непроспиените ноќи.

4. Да знам да се одморам

Не ја користам онаа изрека „спиј кога спие бебето“ бидејќи алиштата и ручекот нема сами да се средат. Но, да одморам со бебето сред ден, апсолутно! Одморот е потреба на секоја мајка.

5. Да станам потопла личност

На работа ме доживуваа како строга и застрашувачка личност. Меѓутоа, по раѓањето, мојот карактер доби нов тон, благост и топлина, што најдобро го забележаа моите најблиски.

6. Да вежбам трпение

Забавувањето на бебето во автомобил со пеење, тропалки и криенка ме научи на трпение. Сфатив дека работите во животот не одат секогаш онака како што сме замислиле и дека флексибилноста е клучна.

7. Да бидам уште поупорна

И покрај почетните големи проблеми со доењето, маститисот и сите придружни маки, истрајав токму поради неа и продолжив со доењето. Кога целта е добросостојбата на детето, истрајноста доаѓа природно.

8. Прифаќање на грижата како дел од љубовта

Никогаш порано не сум почувствувала толку екстремно ниво на грижа. Мајчинството е константно прашување: „Зошто плаче? Зошто не плаче? Дали ѝ е топло челото?“, тоа е постојана, но природна родителска грижа.

9. Да го надминам срамот

Претходно не бев голем поддржувач на доењето на јавни места. Но, кога сфатив дека гладното бебе не разбира зошто сме надвор, секој срам исчезна, го нахранив детето во автомобил, во парк и каде и да беше потребно.

10. Едноставно да постојам и да уживам во моментот

Додека алиштата се трупаат, а сметките чекаат, гушкајќи се со моето девојче кое ме гледа со љубов и ми гуга на својот јазик, заклучив дека најважно е едноставно да бидеме присутни и да постоиме едни за други.

Извор