Архитектурата на детскиот мозок се изградува преку континуиран процес кој започнува во најраната возраст и продолжува сè до возрасните години. Мозокот се развива оддолу-нагоре, прво се формираат поедноставните невронски мрежи (како оние за вид, слух и движење), а врз нивна основа подоцна се надградуваат посложените мрежи кои управуваат со говорот, размислувањето и емоциите.

Иако гените го даваат основниот план, секојдневните искуства и интеракции со околината директно влијаат врз тоа како тие гени ќе се изразат. Оваа комбинација го одредува квалитетот на мозочната структура и поставува или цврста или кревка основа за сите идни способности за учење, однесување и целокупното здравје.

Мозочната пластичност, односно способноста на мозокот да се приспособува, менува и да учи е најголема во првите години од животот. Како што старееме, оваа флексибилност се намалува, што значи дека е многу полесно и поефикасно да се изгради здрава мозочна структура на самиот почеток отколку да се надминуваат препреките подоцна во животот.