Големиот број биолошки и развојни истражувања покажуваат дека сериозното и континуирано занемарување, односно отсуството на соодветна реакција и внимание од страна на родителот може да нанесе значително потрајни штети врз развојот на детето дури и од физичкото насилство. Кога детето постојано е лишено од емоционален одговор, неговиот организам тоа го доживува како постојан стрес.

Ова видео од серијалот InBrief ги објаснува клучните заклучоци од научниот труд на Националниот научен совет за развој на детето. Постојаната запоставеност во првите години од животот води до доцнење во когнитивниот развој, нарушувања во когнитивните функции (како што се фокусот и самоконтролата), како и трајни оштетувања на детскиот систем за одговор на стрес.

Навремената интервенција и емоционалната достапност на родителите во најраната возраст носат долгорочни придобивки за целата заедница. Со обезбедување заштитничка и поддржувачка средина не само што го подобруваме менталното и физичкото здравје на детето, туку поставуваме темел за подобри резултати во учењето и за подобро родителство кај идните генерации.