Исланд веќе 15 години по ред се наоѓа на самиот врв во светот според родовата еднаквост. Но, тука оваа тема не е апстрактен политички поим, туку секојдневен начин на живот. Во исландските домови нема поделба на „машки“ и „женски“ обврски. Татковците и мајките еднакво го носат менталниот товар, чистат, готват и се грижат за децата.

Ова се важните елементи што го прават исландското воспитание толку успешно и опуштено:

1. Еднаквост што започнува од дома

Во Исланд родителите одат на работа со полно работно време, а домашните обврски се делат природно, без посебни договори или расправии. Додека во многу земји мајките го носат главниот организациски товар, татковци во Исланд се целосно рамноправни партнери во секојдневниот детски хаос.

2. Прифатлива детска грижа и модел на образование „Хјали“

Градинката е достапна за речиси секое дете над 3 години (дури 86 % од децата посетуваат рана едукација), со субвенционирани цени од 200 до 280 долари месечно.

Покрај тоа, Исланд е познат по специфичниот образовен модел „Хјали“:

• Девојчињата се поттикнуваат да бидат гласни, храбри и одлучни.
• Момчињата се учат на емпатија, нежност и грижа за другите.
• Целта е директно да се рушат сите родови стереотипи уште од најрана возраст.

3. Еднакво платено родителско отсуство за двајцата родители

Од 2000 година Исланд нуди рамноправно платено отсуство: по 6 месеци за секој родител со надомест од околу 80 % од платата. Ова овозможува татковците да изградат длабока емоционална врска со бебето уште од првите денови. Државата, исто така, обезбедува годишен детски додаток за секое семејство.

4. Пливањето како задолжителен дел од културата

Поради вулканите и геотермалните извори, геотермалните базени на отворено се центар на исландскиот живот.

• Бебињата одат на часови по пливање уште од 3-месечна возраст.
• Од прво до десетто одделение пливањето е задолжителен училиштен предмет.
• Часовите се одржуваат секоја недела, без разлика на временските услови, дури и кога температурите се под нулата (до -5 °C).

5. Мирно родителство

Исландските родители не се опседнати со строга дисциплина или совршени резултати. Нивниот приоритет е да воспитаат љубезни, добри и добронамерни луѓе. Наместо да викаат или да казнуваат, тие практикуваат мирен разговор и ги учат децата да бидат самостојни и отпорни на суровите природни услови.