Слободната игра и големиот одмор во училиштето не се луксуз или привилегија, туку здравствена неопходност. Новите препораки на Американската академија на педијатри (ААП) јасно укажуваат дека одморот е клучен дел од развојот на секое дете.

Што му се случува на мозокот без одмор?

Децата се создадени за движење. Кога часовите се долги, а паузите прекратки, последиците се мерат веднаш:

• Вниманието паѓа и концентрацијата слабее.
• Емоционалната регулација страда (кај помалите деца ова се манифестира преку раздразливост и плачливост по училиштето).
• Однесувањето се влошува бидејќи мозокот нема време да го намали стресот.

Големиот одмор е како „ресетирање“, го подобрува расположението и ја зголемува подготвеноста за учење.

Зошто одземањето на одморот како казна е погрешно?

Честопати, кога детето е немирно, се казнува со останување во училница за време на одморот. Психолозите предупредуваат дека оваа практика го прави проблемот уште поголем.

Со одземање на одморот, наставниците ја тргаат токму онаа активност (движењето) која може да ги подобри фокусот и однесувањето на детето на следниот час. Ова е особено изразено кај децата со АДХД или анксиозност.

Моќта на слободната игра

Организираните игри водени од возрасни не се замена за слободната игра. На игралиштето, кога сами си ги поставуваат правилата, децата учат независност, развиваат социјални вештини и градат чувство на контрола врз своите избори, нешто што не може да се научи од ниту една тетратка.

Порака за родителите и наставниците: Големиот одмор не е награда што децата треба да ја заслужат со добро однесување. Тој е биолошка потреба која овозможува детето да биде мирно и да го следи часот.

Извор