Насилството не секогаш остава видливи траги. Понекогаш тоа не се манифестира преку физички белези, туку се крие во стравот, во молкот, во променетото однесување и во мачното чувство дека никој не слуша.

Краткометражниот филм „Гласната тишина“ фрла светлина врз комплексните семејни односи во дом каде што живее лице од аутистичниот спектар, длабоко анализирајќи го психолошкото насилство, неговото влијание врз сите членови во семејството и тишината која го одржува.

Разбирањето е предуслов за превенција

Аутизмот сам по себе не е и никогаш не смее да биде причина за насилство. Сепак, комплексните потреби на децата во спектарот, хроничниот стрес, физичката и емоционалната исцрпеност на родителите, како и недостигот на соодветна системска поддршка можат значително да го зголемат ризикот од семејна криза.

„Разбирањето на причините за кризата не е оправдување за насилството, тоа е задолжителен предуслов за негова превенција.“

Овој филм испраќа силна порака за тоа колку е важна навремената психолошка и социјална помош, како за детето така и за целото семејство.

Премиера и системски апел за поддршка

Филмот, во организација на Здружението на психолози за стручна и морална поддршка на деца и возрасни „Рилука“ – Битола, премиерно беше прикажан во Кино „Манаки“, како увертира за панел-дискусијата посветена на раната превенција, препознавањето на ризикот и потребата од координирана реакција на институциите.

Режијата, снимањето, монтажата и музиката се дело на Душан Шешиќ, а сценариото е на Ирена Н. Ристановска. Во главните улоги настапуваат Сара Петровска (Софија), Александар Стефановски (Владимир), Јована Ристановска (Јована), Јована Петровска (Ивана), Анамарија Петровска (психолог), заедно со актерска екипа, соработници и ученици од ООУ „Св. Климент Охридски“ – Битола.

Проектот е реализиран со поддршка на Фондацијата „Др Верица Механџинска“, Општина Битола, Женскиот центар, Комората на психолози и школото „Реплика“.