Габор Мате: Телото го чува товарот што умот се обидува да го заборави
Кога би можеле повторно да го започнете својот живот, дали би го избрале истиот исцрпувачки ритам?
Многумина од нас се воспитани со верувањето дека мора постојано да го „заслужуваме“ своето место во светот преку докажување, постигнување успеси и постојан притисок. Но, некаде на тој пат ја заменивме играта со продуктивност и заборавивме дека радоста никогаш не требаше да биде награда, туку наша природна состојба.
Непроцесираните емоции стануваат физички товар
Низ животот неминовно се соочуваме со тешки предизвици: загуба на блиски луѓе, скршени срца, животни пресврти и тивки внатрешни борби. Иако нè учеле како да ги пребродиме тие моменти, ретко кој нè научил како навистина да ги процесираме.
Кога емоциите не се искусени и ослободени, телото ги задржува во себе и стресот се акумулира. Со текот на времето тој товар почнува да го обликува нашиот однос со светот – стануваме помалку спонтани, помалку експресивни и ја губиме врската со сопствената радост.
Исцелувањето мора да помине низ телото
Д-р Габор Мате нагласува дека вистинското исцелување не е само мисловен процес. Тоа мора да се случи и преку телото. Многу луѓе носат слоеви на напнатост и тивка болка без воопшто да бидат свесни за тоа.
Преку процесот на емоционално ослободување, ние работиме со наталожената енергија за нервниот систем конечно да го пушти она што го чувал со години. Тоа е патот кон онаа верзија од вас која е целосно жива и сè уште знае како да се радува.
Без разлика колку далеку сте отишле во трката со животот, секогаш ви е дозволено да го забавите ритамот и да се вратите дома – кај себеси.
