ФОМО не е резервиран само за возрасните. Тоа е чувство дека другите луѓе постојано доживуваат нешто наградувачко и значајно додека вие сте исклучени. Кај децата, ова може да се појави поради забава кај пријател, пропуштена средба за игра или по скролање на социјалните мрежи.

Социјалните мрежи како засилувач

Социјалните мрежи го интензивираат овој страв. Децата гледаат фотографии од врсници кои изгледаат „кул“, се забавуваат или имаат нов уред. Она што не го разбираат е дека тоа се внимателно одбрани моменти, а не реалниот живот. За детето, она што е онлајн е 100 % вистина, што води до чувство на љубомора и ниска самодоверба.

Знаци на детско ФОМО

• Итност и притисок: Детето е опседнато со тоа што имаат или прават другите.
• Промени во расположението: Анксиозност или раздразливост по времето поминато на телефон.
• Проблеми со спиењето: Постојано превртување на ситуациите во мислите.
• Отсутност: Неможност да ужива во моментот бидејќи мисли на она што се случува на друго место.

Како да помогнете?

1. Отворено разговарајте

Создајте безбедна средина каде што детето ќе може да зборува без да биде осудено. Споделете ги вашите искуства со чувство на исклученост. Кога детето ќе му даде име на чувството, тоа губи дел од својата моќ.

2. Научете ги на медиумска писменост

Објаснете им дека социјалните мрежи се филтрирана реалност. Поттикнете ги да размислуваат критички: Дали мислиш дека навистина им е толку забавно во секоја секунда од денот?

3. Префрлете го фокусот

Помогнете му на детето да изгради идентитет надвор од социјалните мрежи. Поттикнете ги неговите интереси во реалниот свет – спорт, уметност или природа – каде што ќе ја зајакне самодовербата независно од другите.

4. Поставете граници за екраните

Вклучете ги децата во одлуките за правилата во домот:

• Без уреди во спалните соби навечер.
• Време за семејството без телефони.
• Викенди без технологија. Важно: Вие бидете моделот. Ако вие го оставите телефонот за да бидете присутни, му покажувате дека не е потребно постојано скролање за да бидете поврзани.

5. Нормализирајте го „пропуштањето“ (JOMO)

Научете ги дека е невозможно да се биде на секое место и да се има сè. Наместо ФOMO, воведете го концептот JOMO (Joy of Missing Out) – радоста од пропуштањето. Тоа е уживање во мирот, одморот и личното време наместо постојаниот социјален притисок.

Кога ФОМО станува сериозен проблем?

Ако стравот е постојан и влијае врз сонот, апетитот, успехот во училиште или ако детето често вели дека не припаѓа никаде, тоа може да биде знак за анксиозност или депресија. Во таков случај, не двоумете се да побарате стручна помош од педијатар или психолог.

Избор