Врсничкото насилство и исмејувањето во училиштата и градинките не се работи што децата треба „сами да ги решат“. Меѓутоа, за детето кое е цел на булинг, понекогаш е доволна само една личност на негова страна за да не се чувствува осамено и скршено.

Личното искуство на една мајка потсетува колку е важна поддршката: во основно училиште ја спасила само една другарка која не подлегнала на притисокот од групата, додека во средно училиште и самата била пасивен набљудувач на исмејувањето на една соученичка, грешка што денес со срам ја признава. Нејзиниот заклучок е јасен: џабе се сите петки по математика ако детето излезе од училиште како личност која мирно гледа како група понижува поединец.

Како да воспитаме деца што нема да молчат?

Децата не можат да се воспитаат сами, потребни им се возрасните да им покажат што е правилно. Еве како можете да ја развиете оваа важна вредност кај вашите деца:

• Бидете му сојузник на осаменото дете: Научете го вашето дете ако види соученик кој седи сам во дворот, на одмор или го изоставуваат од родендени и групи, да отиде и да седне до него.
• Имајте храброст да кажете „доста!“: Охрабрете ги децата да не учествуваат во подбивањето поради облека, патики, изглед или говор, туку да застанат во заштита на оној што е нападнат.
• Емпатијата се учи преку разговор: Побарајте инспирација од земји како Данска, каде што во училиштата редовно се одржуваат часови по емпатија.

Прашања за разговор на домашната трпеза или на час

Не ви се потребни посебни програми. Додека ручате дома или за време на часот на одделенската заедница, поставете им ги на децата овие едноставни прашања:

1. Дали некој му се потсмеваше некому оваа недела?
2. Како реагиравте вие?
3. Што мислите, како се чувствуваше тоа дете?
4. Што можеме да направиме за да му помогнеме?

Овие прашања му покажуваат на детето дека не е само пасивен набљудувач, туку дека со своите постапки има моќ да промени нечиј свет.

Извор