Најважниот дел од воспитувањето на децата мора да се заврши до нивната 13. година, тврди терапевтот Рут Хан. Според неа, главната задача на родителите завршува тогаш. Секој обид за наметнување контрола врз однесувањето на тинејџерите подоцна често води до отпор и емоционално оддалечување.

Многу родители веруваат дека ќе имаат доволно време подоцна да влијаат врз карактерот на своите деца. Сепак, експертите за детски развој предупредуваат дека суштината на воспитувањето се случува многу порано отколку што мислиме.

Периодот пред тинејџерските години е пресуден

Детството, пред влезот во пубертетот, се смета за клучно за формирање на ставовите, вредностите и начинот на однесување. Токму тогаш децата најмногу ги усвојуваат правилата, границите и моралните принципи кои подоцна го обликуваат нивниот однос кон светот. Рут Хан смета дека овој процес не смее да се одложува бидејќи обрасците на однесување се формираат многу рано.

Границата што родителите често ја потценуваат

Според неа, тринаесеттата година е најважната пресвртница во развојот.

-Најважниот дел од родителството мора да биде завршен до 13. година. Сè што се однесува на учењето, вредностите, моралот, манирите и погледот на светот што сакате да му го пренесете на вашето дете треба да биде оформено пред тој период – објаснува таа.

Таа нагласува дека по оваа возраст однесувањето е веќе прилично зацврстено, па затоа е многу потешко да се менуваат навиките што веќе се развиле. Начинот на кој тинејџерот ќе реагира на советите на родителите зависи од односот кој е изграден во раните години. Ако постоеле доверба и отворена комуникација, тинејџерите ќе бидат подготвени да ги слушаат и да ги прифатат насоките.

Зошто контролата кај тинејџерите често не дава резултати?

Психолозите објаснуваат дека претераните обиди за контрола кај адолесцентите често имаат спротивен ефект. Кога родителите се обидуваат да управуваат со однесувањето на детето по 13. година, тоа најчесто резултира со бунт и јаз во меѓусебните односи.

Експертите нагласуваат дека за време на адолесценцијата е особено важно родителите да научат вистински да ги слушаат своите деца. Тинејџерите не бараат веднаш решенија или совети, туку сакаат да почувствуваат дека се разбрани и дека не се осудувани. Поради тоа, советот на експертите е родителите да бидат присутни во разговорот, да го сослушаат детето докрај и да се обидат да ја разберат неговата перспектива пред да го понудат своето мислење.

Извор