Кога детето ќе каже дека го мрази училиштето, не мора веднаш да се загрижите. Педагозите објаснуваат дека е нормално децата повремено да се жалат поради досада или социјални предизвици. Иако треба да ги поттикнувате самостојно да ги решаваат проблемите, сериозните прашања како врсничкото насилство бараат родителска интервенција. Не треба да очекувате дека децата постојано ќе го обожаваат училиштето.

Во многу домови училишните утра се хаотични. Помеѓу подготвувањето појадок и барањето облека, често се слуша истата реченица: „Мразам училиште“. Ова го изговараат сите, од децата на претшколска возраст до средношколците. Иако раното станување и тестовите се напорни, родителите често се прашуваат дали ваквиот став е нормален дел од растењето или сигнал за сериозен проблем.

Зошто децата велат дека го мразат училиштето?

Сосема е нормално во средина на училишната година мотивацијата да опадне. Невропсихолозите објаснуваат дека во овој период рутината станува еднолична, а распустот е сè уште далеку. Кога децата велат „мразам“, тие често изразуваат само моментален стрес или замор, а не вистинска одбивност кон образованието. Тоа е знак дека денот им бил тежок или дека се соочиле со предизвик за кој немаат соодветни зборови.

Претшколска возраст: Малите деца често го велат ова бидејќи се уморни или тешко се одвојуваат од родителите. За нив, училницата може да биде премногу бучна и стимулирачка, што бара вештини кои кај нив сè уште се развиваат. На родителите им се советува трпение и воспоставување цврсти домашни рутини.

Пониски одделенија во основното училиште: Тука негативните чувства често извираат од страв дека не се „доволно добри“ во задачите. Социјалните проблеми и желбата за припадност, исто така, играат голема улога. На децата на оваа возраст често им треба помош за да научат како да градат пријателства и да се справат со училишното темпо.

Повисоки одделенија во основното училиште: Во овој период животот станува сложен поради пубертетот, потешкиот материјал и врсничките драми. Експертите истакнуваат дека вниманието кај учениците паѓа многу брзо, особено по 20 минути предавање. Лошиот распоред на спиење дополнително придонесува за утринската мрзливост.

Средно училиште: Притисокот за успех и кариера кај средношколците е огромен. Ако не гледаат како знаењето се применува во реалниот свет, тие ја губат мотивацијата. Исто така, тинејџерите се многу чувствителни на авторитет, па секое недоразбирање со професор може да предизвика голем отпор.

Како да помогнете?

Клучно е да ги потврдите емоциите на детето. Кажете му: „Звучи како навистина да ти е тешко“. Избегнувајте реченици како „И јас ја мразев историјата“ бидејќи тоа само ја потврдува нивната лутина без да ја реши причината. Наместо тоа, споделете личен пример дека и на возрасните понекогаш не им се оди на работа, но наоѓаат начин да се справат со тоа.

Кога проблемот е сериозен?

Обрнете внимание на физички знаци, како болки во стомакот или главоболки, кои се јавуваат само пред училиште. Промените во расположението, повлекувањето во себе или нарушениот сон се знаци за тревога. Тоа може да укажува на посериозни проблеми.

Да се вмешате или не?

Кај помалите деца интервенцијата е почеста, но кај тинејџерите пребрзото „влетување“ може да направи повеќе штета. Важно е да го научите детето самото да се справува со проблемите за да се чувствува способно. Сепак, кај безбедносните прашања и менталното здравје, вклученоста на родителите е задолжителна без оглед на возраста.

Заклучок

На крајот, разберете дека е невозможно постојано да се сака училиштето. Како родители, наша задача е да ги прифатиме тие големи емоции кај децата без брзање веднаш да поправиме сè. Кога детето знае дека неговите чувства се безбедни кај вас, тоа полесно ќе ги надмине тешкотиите.

Извор