По втората година малите деца почнуваат да ги покажуваат своите желби и потреби или се обидуваат да ја наметнат својата волја. На еден или на друг начин се изразуваат и покажуваат дека сакаат внимание, играчка, слатки и други пријатни, вкусни работи и активности кои почнуваат да ги откриваат. На оваа возраст започнува построгото поставување на границите во воспитувањето од страна на родителите, што, секако, понекогаш не им се допаѓа на најмалите.
Во состојба на фрустрација и лутина бидејќи некои нивни потреби не се задоволени, децата можат да ги изразат овие негативни емоции на несоодветен начин, а една од нив е удирање на мајката или таткото или, пак, членови на семејството. Токму тоа предизвикува голема непријатност бидејќи мајката и таткото во тој момент не знаат како да реагираат, особено ако овој излив на гнев се случил пред некој друг. Кога удирањето ќе се случи првпат, тие се практично бебиња и многу родители тоа не го толкуваат како агресија, туку како составен дел од бесот или плачењето. Но, кога првпат ќе се појави ваквото однесување, родителите треба веднаш да реагираат и навреме да го прекинат. Зошто? Затоа што ако не реагираат, детето добива порака дека е во ред да повреди некого во состојба на лутина.
Се разбира, тие сѐ уште се премногу мали за да си го објаснат тоа на свесно ниво. Но, тој образец е снимен во нивната потсвест, што е уште полошо. Последиците подоцна можат да бидат проблеми во дружењето со врсниците.
Зошто малите деца удираат?
Постојат неколку причини поради кои децата ги удираат своите родители, вклучувајќи ги и следните:
-Не знаат како да управуваат со своите чувства или да ги изразат на социјално поприфатлив начин.
-Немаат јазични вештини или контрола на импулсите за да се справат со своите емоции.
-Сакаат да ги задоволат своите потреби, честопати без да размислуваат за последиците.
-Се обидуваат да го добијат тоа што го сакаат со удирање. Детето кое ги удира родителите кога ќе му речат „не може“, се надева дека со агресијата ќе го промени мислењето на неговите родители.
Што да направите кога ќе ве удри мало дете?
Вашиот одговор на удирањето ќе влијае врз веројатноста дали повторно ќе ве удри.
Поставете правила
Создајте куќни правила поврзани со почитувањето. Наведете јасно дека удирањето, клоцањето, гризењето или каква било агресија не е дозволена во вашиот дом. Поставете ги правилата на позитивен начин секогаш кога е можно. Разговарајте со вашето дете за правилата за да бидете сигурни дека ги разбира последиците од нивното прекршување.
Кога детето ќе удри, цврсто кажете: „Нема удирање“. Удирањето боли“.
Користете ги последиците за да ги спроведете правилата
Ако детето ги знае правилата, но продолжи да удира, користете некои од овие последици за да го одвратите од повторен удар:
![](https://deca.mk/wp-content/uploads/2024/07/angry-toddler.jpg)
-Тајмаут: за некои деца тајмаутот може да биде најефикасен начин да ги одврати од повторно удирање. Времето за смирување ги учи децата како да се смират.
-Губење привилегии: Повлекувањето на привилегиите може да биде ефективна стратегија за дисциплина. Ограничете го пристапот до екрани или одредени играчки. Колку е помладо детето, толку помалку време треба да се одвои од предметот.
-Награда: Побарајте од вашето дете да изврши дополнителна работа или да ви нацрта слика како начин да ви надомести.
Избегнувајте физичко казнување
Ако користите физичко казнување, детето ќе биде збунето зошто вие смеете да удирате, а тоа не. Физичкото казнување може да ја зголеми агресијата кај детето. Децата учат повеќе од она што го гледаат отколку од она што го слушаат. Моделирајте ги однесувањата што сакате да ги видите кај вашето дете. Покажете му како да се справи со гневот, тагата и разочарувањето на општествено прифатливи начини.
Побарајте стручна помош
Ако детето што ве удира е постаро или имате особено агресивно дете од предучилишна возраст или мало дете, побарајте стручна помош. Разговарајте со педијатарот. Понекогаш основните проблеми можат да придонесат за агресија кај децата. На пример, децата со АДХД или опозициско пркосно нарушување (ОДД) имаат поголема веројатност дека ќе удираат. Во други случаи, децата со когнитивно или развојно доцнење може да удираат затоа што немаат способност да користат зборови или да ги контролираат нивните импулси.
Автор: Карина Шиждрак
912