Првиот аларм го подигнаа лекарите во Јужна Кореја. Кај деца со нормален развој масовно се забележуваат нарушувања на концентрацијата, напади на нагла лутина при обид за одземање на телефонот, како и празнини во меморијата при многу едноставни задачи. Дијагнозата звучи брутално – дигитална деменција. Не станува збор за тоа дека детето има таков карактер, ниту пак е развојна фаза. Станува збор за нервен систем насочен на функционирање пред екран. Тинејџерите сè почесто се праќаат во клиники за дигитален детокс бидејќи без телефон буквално не можат да функционираат нормално.

Во училиштата низ светот сликата е речиси идентична. Детето не може да го задржи вниманието подолго од две минути, не може да раскаже приказна што тогаш ја прочитало, но совршено ги помни алгоритмите на игрите, лозинките и правилата во нив. Кога екранот исчезнува или се појавува агресија или целосна празнина. Не станува збор за разгаленост, туку за зависност од кратки налети на допамин, веќе вграден во структурата на мозокот.

Во 2015 година „Мајкрософт“ забележа пад на способноста за концентрација: од 12 секунди на 8. Златната рипка може да го задржи вниманието 9 секунди. Денешните деца објективно се концентрираат пократко од риба во аквариум. Не затоа што се „лоши“, туку затоа што бесконечно скролаат кратки видеа, каде што нема место за тишина, а без тишина не се раѓа мислата. Најопасните промени почнуваат тивко, пресметувањето напамет предизвикува блокада, а текстовите се листаат без разбирање, задачите се решаваат исклучиво со помош на сугестии. Денес ова се смета за „норма на нашето време“, иако во реалноста станува збор за губење на способноста за длабоко, логично и самостојно размислување. Мозокот се навикнува на когнитивни протези и одбива да работи без нив.

Растењето престанува да биде природно и тоа се забележува кај лица над 25 години.
Возрасно тело, реакции како кај тинејџери: кратко време на концентрација, постојана потреба за стимулација, избегнување одговорност. Во Јапонија и во Кореја за ова постои израз – хикикомори и значи луѓе што физички живеат, но психички се исклучени од животот.

Извор