Развојот на мозокот на детето не зависи само од академскиот успех. Клучот е во секојдневните активности што ги поттикнуваат имагинацијата, разбирањето на емоциите и вештините за решавање проблеми. Детскиот психолог Швета Ганди истакнува дека малите, но постојани навики можат да имаат големо влијание врз когнитивниот и емоционалниот раст на детето. Еве пет едноставни начини на кои родителите можат да го поддржат развојот на мозокот на своето дете.

Поттикнете ја имагинацијата преку раскажување приказни

Читањето приказни пред спиење не е само пријатна вечерна рутина, туку и моќна алатка за развој на јазикот и имагинацијата. Додека читате, застанете и зборувајте за ликовите и настаните. Прашајте го вашето дете: „Што мислиш дека ќе се случи следно?“ или „Како би се чувствувал во таа ситуација?“ Ваквите прашања поттикнуваат подлабоко размислување, го зајакнуваат вокабуларот и ја развиваат способноста за разбирање посложени идеи.

Дозволете им да играат слободно

Слободната, неструктурирана игра е важна за интелектуалниот и емоционалниот развој на децата. Кога децата сами одлучуваат како да играат, тие развиваат креативност, логично размислување и вештини за донесување одлуки. Градењето кули од коцки, измислувањето приказни или измислувањето свои правила за игра ги учи на независност и ја зголемува нивната самодоверба.

Швета Ганди забележува дека давањето простор на децата сами да ја насочуваат својата игра ги поттикнува љубопитноста и флексибилноста во размислувањето.

Зајакнете ја меморијата со активности што ги вклучуваат рацете

Фините моторни активности, како што се моделирање глина, нижење мониста или сликање, не се само забавни. Тие ги поттикнуваат концентрацијата, координацијата и меморијата.

Работата со прсти ги активира деловите од мозокот одговорни за планирање и извршување задачи, што им помага на децата да учат и да пишуваат. Вклучувањето различни текстури и форми дополнително го поттикнува сензорниот развој.

Разговарајте за чувствата

Учењето за емоциите е исто толку важно како и учењето за броеви или букви. Кога родителите ги именуваат емоциите, на пример, „Гледам дека си фрустриран“ и ги охрабруваат децата да зборуваат за своите чувства, тие им помагаат да развијат емоционална интелигенција.

Децата што ги разбираат сопствените емоции имаат поголема веројатност да се смират, подобро да комуницираат и да бидат поемпатични кон другите. Ганди истакнува дека на таквите деца полесно им е да решаваат конфликти и да градат подлабоки односи.

Научете ги на смиреност и самоконтрола

Дури и малите деца можат да научат основни техники на внимателност. Едноставни вежби за дишење, затворање на очите неколку минути или набљудување на околината во тишина можат да им помогнат да развијат внатрешен мир. Редовното практикување на овие вежби може да го подобри фокусот, да го намали стресот и да промовира емоционална стабилност. Само неколку минути на ден се доволни за да се создадат здрави навики што ќе им користат во текот на целиот живот.

Мозокот на детето расте преку искуства, а не само преку учење напамет. Кога родителите покажуваат интерес, трпение и поддршка, тие создаваат средина во која детето природно развива љубопитност, емпатија и самодоверба.

Извор