Однесувањето на возрасните има клучна улога во тоа што и како јадат нивните деца. Со правилен пристап може да се формираат здрави навики уште од најрана возраст и да се избегнат проблеми со исхраната.

Давање добар пример

Децата учат преку набљудување, па важно е родителите да јадат разновидна и здрава храна пред нив. Позитивниот однос кон храната им помага да ги препознаат гладот и ситоста.

Отстранување на притисокот

Присилувањето на детето да јаде создава отпор и ја влошува ситуацијата. Родителот треба да одлучи што се нуди, а детето дали и колку ќе јаде.

Избегнување да се користи храната како награда

Условувањето со десерт создава погрешна порака за вредноста на храната. Слатките треба да бидат повремени и да не се користат за уцена.

Пребрзо откажување од пробување нови намирници

На детето му се потребни повеќе обиди за да прифати нов вкус. Понекогаш се потребни и до 15 изложувања на одредена храна пред таа да биде прифатена.

Нудење ограничен избор

Приготвувањето различни оброци за секој член не помага. Подобро е детето да избира меѓу две опции од истото семејно мени.

Сервирање мали порции

Големите порции можат да бидат обесхрабрувачки за малите деца. Подобро е да се започне со мала количина и да се понуди уште ако детето сака.

Ограничување на соковите и грицките

Честото грицкање и пиење сокови го намалуваат апетитот за вистински оброци. Грицките треба да бидат здрави и во точно одредено време.

Прифаќање неред за време на јадење

Истражувањето на храната преку допир и игра е дел од учењето. Поважно е што јаде детето отколку дали јаде уредно.

Разбирање на развојните фази

Стравот од нова храна е нормален кај малите деца. Ако детето расте нормално, одбивањето одредени намирници не е причина за паника.

Опуштање

Многу деца со текот на времето сами се одлучуваат да јадат нешто ново. Ако растот е во ред, исхраната најчесто ги задоволува потребите, иако не изгледа така.

Извор