Доењето е како возење велосипед – тоа е реченица што секогаш ја повторувам на часовите за бременост, но често поради изобилството информации со кои се опкружени родителите, тие забораваат што им велам дека е клучно за доењето, но и за породувањето. А тоа е – ТРПЕНИЕ.
Ние, луѓето, особено жените, сакаме да ги забрзуваме работите, сè мора да биде веднаш и сега! А ако не успее, тогаш влегуваме во депресивно расположение каде што почнуваме да анализираме што не е во ред со нас.
Да почнеме со породувањето – премногу е бавно, трае предолго, не е како во книгата, не било така за вашата мајка, вашата сестра се породила побрзо, вашата пријателка го опишала поинаку…престанете. Престанете да се споредувате и престанете да очекувате сè да биде и сè да оди онака како што сте замислувале. Ќе се породите на начин на кој никогаш не сте го замислувале. Вашето породување ќе биде посебно, различно и само ваше. Никогаш нема да можете да ја прочитате истата приказна никаде, никогаш нема да можете да ја чуете истата приказна за породувањето.
Значи, за време на бременоста, кога се подготвувате за породување, научете како изгледаат фазите на породувањето и како функционира механизмот на раѓање. Со ова знаење ќе ви биде многу полесно да прифатите дека породувањето е непредвидливо и дека треба да се научите на трпение и да му верувате на вашето тело, кое ќе направи сè точно како што треба, но под услов да му дозволите и да престанете да го задржувате со главата и мислите.
А доењето… па, доењето е полесно ако сте го совладале трпението за време на породувањето, но ако не, ќе мора да го научите одново. Паѓате, па станувате.
Зошто велам дека доењето е како возење велосипед? На почетокот сте многу несигурни, не знаете што правите и често паѓате! Паѓате сто пати, не се чувствувате добро, плачете и си мислите „што е ова?!“ Значи, прво треба да научите правилно позиционирање, како правилно да се држите за „рачките“, или во овој случај – вашите гради. Исто така, постојат различни техники и совети што треба да ги усвоите и да видите што функционира за вас. И најдобрата работа во учењето возење велосипед е тоа што имате голема поддршка. Нели? И потоа станува полесно. Паѓате и тие ве прегрнуваат, ве бакнуваат, ви ставаат фластери на удрените колена, никогаш не ве учи некој странец, туку луѓе што ги познавате. Кога првпат ќе се сретнете со доењето, всушност сте во породилиште и, за жал, во нашите породилишта поддршката при доењето не е ни приближно онаква каква што треба да биде (со некои исклучоци), па затоа повеќето жени не ја добиваат потребната помош или поддршка.
Понекогаш, исто како што можете да паднете од велосипед, можете да доживеете еден или два предизвици за време на доењето – болка, грчеви, проблеми со прифаќањето на реалноста, а потоа тука се и вашите хормони. Но, со текот на времето, со вежбање и упорност, станувате мајстор! Доењето станува полесно, исто како што возењето велосипед станува втора природа. Во двата случаи клучот е упорност и многу вежбање. И со текот на времето, двете вештини стануваат природни и уживате во непречено возење или доење без никакви проблеми!

Кој е мојот совет?
Па, за почеток, не треба да ја познавате анатомијата на градите за успешно доење, исто како што не треба да го знаете името на секој дел од велосипедот за успешно да го возите. Она што прво би го препорачала е да се вооружите со добра поддршка што навистина може да ви помогне, да научите за време на бременоста кои се првите пречки за доењето, како изгледа правилниот зафат и секако, бидете подготвени за тоа трпение. Имате време. Ве молам, запомнете дека не секогаш сè оди непречено. Смирете се, имате време да го усовршите, не можете да очекувате да се породите како во филм, за 5 минути, а потоа да изгледате како во реклама, нашминкана, со измиена коса, со фризура, насмевка од уво до уво, со бебе кое совршено цица и партнер кој ве гали по рамото и ужива во сцената на доење, пеперутки, цвеќиња околу вас и сè е совршено.
Можеби ќе ви се случи, но ќе трае исто колку и реклама – две минути и потоа се враќате во реалност каде што сè е хаос. Затоа запомнете – ако не можете сами да го направите тоа, ангажирајте дула.
Автор: Дора Колачко/ Хрватско здружение на бабици