Понекогаш однесувањата што родителите ги сметаат за чудни се, всушност, сосема нормален дел од растењето. Клучот е да се знае што е типично за одредена возраст и кога е време да се побара стручна помош.

Педијатри и едукатори објаснуваат дека многу однесувања што ги вознемируваат родителите, всушност, можат да бидат соодветни на возраста на детето – само е важно да се препознае границата кога стануваат чести, интензивни или го попречуваат секојдневното функционирање.

Пцуење и „лоши“ зборови

Дали вашето дете некогаш ви кажало дека ве мрази? Тоа може да боли, но образовниот психолог Ари Голдштајн објаснува дека децата до околу седумгодишна возраст честопати немаат развиена „говорна кочница“. Со други зборови, тие сè уште не разбираат целосно како нивните зборови ќе влијаат врз некој друг. Ако вашето дете кажува лоши работи, тоа обично не е причина за паника. Смирено кажете му дека е погрешно и објаснете му како се чувствувате поради тоа. Но, ако говорот не се намалува со текот на времето, станува сè поостар или вклучува самоповредување, а тоа е знак дека треба да побарате стручна помош.

Агресија кон врсници

Пред три или четиригодишна возраст детето сè уште учи што значи да се дели, да се чека на ред или да се воздржи од удирање. Голдштајн вели дека малите деца сè уште развиваат самоконтрола, па затоа однесувањата како грабање играчки или туркање на децата на игралиште честопати се сведуваат на тестирање на границите.

Ако до училишна возраст вашите упатства и постојано поставените ограничувања не функционираат, или однесувањето на вашето дете сериозно го попречува функционирањето во градинката/училиштето, добра идеја е да разговарате со педијатар или професионалец.

Удирање на главата

Ова е особено страшно за родителите, вели Лурдес Кинтана, специјалист за развој на доенчиња и мали деца. Ако се случува ретко, тоа обично не е причина за тревога. Но, ако детето не може да престане, ако се случува секојпат кога е фрустрирано или ако се повреди, ситуацијата бара посериозно внимание.

Кога децата касаат

Квинтана вели дека касањето кај малите деца често е поврзано со фрустрација и неможност да се изразат вербално. Понекогаш детето се гризе себеси, родителот или другите деца – и ова може да биде дел од фаза. Сепак, ако однесувањето не се намали, ако не реагира на јасни граници и упатства или ако појавата се зачести, потребно е да се испита причината и да се побара помош.

Проблеми со јадењето

Честото пребирање е вообичаено во раното детство – малите деца истражуваат вкусови и текстури, а нивните апетити варираат. Меѓутоа, ако дете од училишна возраст јаде исклучително мал број намирници (на пример, неколку видови храна) или храната станува постојан извор на конфликт и стрес, ова е нешто на што треба да се обрне внимание.

Кога да се побара стручна помош?

Голдштајн нагласува дека сè зависи од возраста, а Кинтана додава едноставно правило: погледнете ги фреквенцијата и интензитетот. Ако однесувањето го попречува социјалниот живот на детето, во градинка/училиште или во семејната рутина, или ако нема подобрување во самоконтролата со текот на времето, разговарајте со професионалец.

Извор