Јапонските градинки нудат фасцинантен поглед во тоа како децата уште од најмала возраст се учат на одговорност, заедница и почит. Преку примерот на градинка во Токио, каде што престојуваат деца од 0 до 6 години, ги издвојуваме главните работи што ги прават овие градинки посебни:

1. Доаѓање со велосипед и дневник за комуникација

• Повеќето родители користат велосипед: Поради густиот сообраќај и скапиот простор во Токио, автомобилите ретко се користат за носење на децата во градинка.
• Дневен дневник: Секое дете има сопствена тетратка преку која родителите и наставниците секојдневно разменуваат писмени пораки за тоа како поминал денот.
• Задолжително менување чевли: Веднаш на влезот надворешните обувки се менуваат со внатрешни.
• Култура на поздравување: При секое преминување од една во друга просторија, децата гласно им се заблагодаруваат на оние што престојувале со нив.

2. Сè поголема одговорност за постарите деца

Како што децата растат, така сами преземаат сè повеќе обврски:

• Лични предмети: Постарите деца сами ги подредуваат своите ранци, облека и прибор за цртање или моделирање.
• Приспособени простории: Тоалетите и мијалниците се со мала висина, приспособени специјално за деца, а за влез во тоалетот се користат посебни влечки.

3. Музика за организирање на денот

• Песни за секоја активност: Наставниците свират пијано и пеат песни за да ги подготват децата за следната активност (закуска, играње, чистење).
• Сопствен инструмент: Секое дете поседува своја мелодика (клавијатурен дувачки инструмент) за која лично се грижи и ги вежба песните за годишната приредба.

4. Ручекот како важен ритуал

• Свежа храна подготвена на самото место: Нутриционист ги планира сите оброци, кои се готват свежи во самата градинка.
• Трпение и заедништво: Сите јадат иста храна. Постарите деца чекаат сите да бидат послужени за да започнат со јадење, по што пеат заедничка песна за благодарност.
• Сами си чистат: По оброкот, децата сами ги расчистуваат масите и ги подредуваат садовите, а ако нешто се истури, го чистат самите со мала помош од наставникот.

5. Сите се грижат за просторот

Во јапонските градинки нема хигиеничари. На крајот од денот, наставниците и децата заедно ги чистат подовите, прозорците и тоалетите, со што уште од мали градат свест за одржување на заедничкиот простор.